Kastanje DEEL 1

Eerste van een driedelige posting over de kastanje: welke kastanjes zijn eetbaar.

Het najaar is goed ingetreden en herfstvruchten vallen rijkelijk uit de bomen. In mijn herfst post van dit jaar pronkt daarvan de kastanje. En omdat er zich onder de lezers niet alleen (ver) gevorderden maar ook beginnende wildplukkers bevinden, begint de posting bij het begin: welke kastanjes zijn eetbaar? Dus vanaf ‘hoe herken je de kastanje’ tot aan zijn gastronomische magie gaan we de kastanje in drie opeenvolgende postings onder de loep nemen.

Er komen in onze natuur drie verschillende planten voor die de naam kastanje dragen: de witte paardenkastanje (Aesculus hippocastanum), dwergkastanje (Castanea pumila) en de tamme kastanje (Castanea sativa). Daarvan zijn de dwergkastanje en de tamme kastanje eetbaar. De witte paardenkastanje is niet eetbaar.

 

Wie is wie?

Aan de hand van de vruchten zijn de eetbare soorten erg gemakkelijk van de oneetbare witte paardenkastanje te onderscheiden.

De bolsters van de oneetbare witte paardenkastanje hebben korte dikke, enigszins stompe stekels. De top van de vrucht heeft geen pluimpje.

De bolsters van de eetbare soorten hebben lange dunne, scherpe naaldachtige stekels. De top van de vrucht heeft een pluimpje.

De tamme kastanje is een boom die zo’n 30 m hoogte kan bereiken.

De dwergkastanje is een struikachtige boom die vaak nauwelijks hoger dan 6 m wordt en waarvan de takken tot op de grond reiken.

Binnenkort de tweede kastanje post: het maken van kastanjemeel.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.