Over Marion

Achtergrond

Aanvankelijk heb ik mij zo’n vijf jaar geschoold in de energetische geneeskunde: een opleiding reading & healing, Reiki en het Zuid- en Noord-Amerikaanse sjamanisme. Dat was op erg jonge leeftijd, van mijn 20e tot 25e, en ik was nog volop zoekende.

Het niet kunnen aanreiken van natuurlijke mogelijkheden voor farmaceutische medicijnen en hun louter symptoom bestrijdende werking voelde als een hiaat. Met als resultaat dat ik van 1992 – 1997 scholing tot natuurgeneeskundige, fytotherapeut, herborist en klassiek homeopaat ben gaan doen, inclusief 5 jaar reguliere medische basiskennis (anatomie, fysiologie en pathologie) - Certificeringen.

Vervolgens ben ik per ongeluk auteur geworden. Als dank voor een lezing die ik voor een uitgever verzorgde kreeg ik het Duitstalige boekje  ‘Essbare Wildpflanzen - 200 Arten bestimmen und verwenden’. Ik was hierover zo enthousiast dat ik de uitgever de volgende dag benaderde of er al een vertaler voor dit boek was, deed vervolgens een proefvertaling en wat volgde is het boek dat praktische elke wildplukker kent als het groene boekje 200 eetbare wilde planten. In 2014 verscheen de eerste druk en anno 2026 zijn er reeds ruim 34.000 exemplaren van verkocht.

Aansluitend presenteerde ik een werk van mijzelf waarin ik mijn visie had uiteengezet: namelijk dat het integreren van wilde planten in de dagelijkse voeding een zeer belangrijke waarde in de preventieve zorg voor onze gezondheid heeft.  Dit boekje verscheen in 2014 onder de titel ‘supervoeding van eigen bodem’.

Ik kwam terecht in een tot dan mij onbekende wereld. Een wereld die zichzelf bouwt door het maken van kopieën. Op het woord supervoeding zat copyright, maar geenszins op het woord superfood. In no time werd het woord superfood een hit voor alle ‘collega’s’ die graag een lift wilden. Ditzelfde gebeurde met de ondertitel van mijn volgende boek; een vertaalslag van ‘de ontbrekende schakel in onze voeding’ naar het Engelstalige ‘de missing link’ was snel gemaakt.

Verder liep ik er tegenaan dat het werken onder de hoede van een uitgever betekende dat ik een belangrijk deel van mijn authenticiteit diende in te leveren; aangezien de uitgever alles financiert mag die uiteraard de eigen visie over wat een boek tot een goed boek maakt inbrengen. Eén van de gevolgen voor mij was dat mijn schrijfstijl dusdanig werd geredigeerd dat ik er mijzelf niet meer in herkende. Dit leidde tot mijn zoveelste sprong in het diepe; in 2016 nam ik afscheid van de uitgeverswereld en ben ik in eigen beheer gaan publiceren.

In 2025 volgde daarop een tweede sprong door mijn werk niet meer aan te bieden via de monopolist het Centraal Boekhuis (CB). Wie zou mijn boeken nog weten te vinden wanneer ze niet meer zichtbaar zouden zijn via dé grote speler in de boekenwereld?  En uiteraard niet meer te bestellen via de daarmee verbonden zware jongens van de e-commerce markt zoals Bol, Amazon en de Standaard Boekhandel? Mijn knieën knikten, belangrijker was echter het volgende gegeven: mijn werk degradeerde via die wereld tot een product, de lezer tot een consument. De bezieling verdween. Ik wilde de zorgzaamheid weer in beeld hebben. En : ) dat is gelukt.

Overigens, ik mag dan wel een auteur genoemd worden, maar deze auteur heeft de grammatica- en spellingsregels nooit begrepen. Het is voor het geweldige redactieteam dat ik uiteindelijk ontmoette dan ook steeds weer een enorme klus mijn teksten hierop te corrigeren zonder mijn schrijfstijl geweld aan te doen. Merci!

Schrijven is voor mij nooit gegaan over 'wat wil het publiek', maar over het tot uitdrukking brengen van de woorden die ik in mijn lichaam voel. Er is voor mij geen andere optie. 

Het basiskookboek eetbare wilde planten biedt een praktische handleiding voor het integreren van wilde planten in de dagelijkse voeding. Hoe hot en hip het eten van wilde planten ook is, het is mijns inziens niet verstandig in het wilde weg wilde planten te gaan consumeren.

Het Wildpluk Compendium is geboren uit het gegeven dat de populaire richtlijn ‘wordt van oudsher gegeten’ niet per definitie betekent dat de plant als voedsel werd geconsumeerd. Talrijke planten werden medicinaal geconsumeerd en dat is iets heel anders dan als voedingsmiddel. Dus ik besloot van onze complete wilde flora (in het boek zijn meer dan 2000 wilde planten opgenomen) elk wetenschappelijk onderzoek dat vindbaar was na te spitten op de chemische samenstelling van de plant om een degelijk overzicht van de (on)eetbaarheid te kunnen presenteren. Er zijn 6 onderzoeksjaren aan deze encyclopedie besteed.

Het kleine grote handboek natuurgeneeskundige zelfzorg is een reactie geweest op de zogeheten pandemie van 2020. Ik begon me af te vragen welke keuzes ik persoonlijk op het gebied van medicijnen gemaakt zou hebben als ik niet over de kennis beschikte waarover ik beschikte: "hoe moeilijk is de keuze wel of geen farmaceutische medicatie als je geen andere optie in je rugzak hebt? Ik moet eerlijk bekennen dat ik zonder kennis van de natuurlijke mogelijkheden niet de keuzes zou hebben durven maken die ik maakte. Ik hoop dat de informatie in dit boek voor jou net zo waardevol mag gaan zijn als dat voor mij is". Ook dit boek is zoveel als mogelijk wetenschappelijk onderbouwd.

Wie de natuur weer leert omarmen, ontdekt: wilde planten zijn in vergelijking met landbouwgewassen een parel, qua smaakgenot en qua fysieke gezondheid. Daar komt nog bij ... voor de wilde plant moet je naar buiten. De wind door je haren, de zon en regen op je gezicht, de geur van aarde klevend aan je handen, inclusief de daarin aanwezige jouw gezondheid ondersteunende micro-organismen. Ook dát is nergens in de supermarkt te krijgen.

Wild edible plants ... Health for free!

Vandaar dus ook mijn bedrijfsnaam GratisGezondheid.

Leren over de prachtige kracht van de natuur?

Naast het schrijven van boeken verzorg ik de wildpluk opleiding Voeding & Medicijn uit de natuur .

Papieren boeken eten bomen?

Papieren boeken hoeven geen bomen te eten! Lees hier hoe het ook anders kan.

Privé

Voor wie altijd nieuwsgierig naar de 'interessante' privé items is. Ik ben geboren in 1965. In 1998 moeder geworden van <3 zoon Sueño. En ja, voor wie het ter ore is gekomen dat ik de eerste vier levensjaren van mijn kind met hem in een studentenkamer van 4 bij 4 heb gewoond ... die informatie is correct en het is één van de fijnste tijden in mijn leven geweest. En het klopt, ik ben in dat kamertje in mijn eentje bevallen. Bevallen zonder de geruststelling dat er veiligheid van een verloskundige in de buurt is, is overigens niet iets wat ik iemand zou aanraden. Wat ik er echter wederom van leerde: hoe ongelofelijk diep instinctief krachtig het menselijk lichaam is. Ik ben mij altijd al zeer bewust van de signalen van mijn lichaam geweest en zij zijn voor mij een behoorlijk dwingende wegwijzer dat ik een andere koers moet volgen. Dit is echter niet voor iedereen vanzelfsprekend.

"Gezondheidszorg is altijd gebaseerd geweest op het uit handen geven van je gezondheid. Dat valt niemand te verwijten. De zorgverlener (of dit nu een arts, een kruidendeskundige of een homeopaat betreft) leert in zijn/haar scholing dat hij/zij de deskundige is en zodra je daar een beroep op doet, wordt dan ook verwacht dat je de regie overdraagt. De zieke mens heeft op zijn beurt doorgaans nooit geleerd naar zijn/haar lichaam te luisteren. We leren voor antwoorden naar een geschoold persoon te gaan en hebben afgeleerd te vertrouwen op de signalen van ons eigen lichaam. Het is echter een gegeven dat jij als bewoner van jouw lichaam een zeer belangrijke deskundige bent. Marion ."